რამაზ გიგაურის პოეტური კრებული სამ „რვეულს"", სამ ნაწილს აერთიანებს. სტრუქტურა სამი მოგვის ბიბლიურ მოტივს ეყრდნობა. პირველი ნაწილის მეტაფორა გუნდრუკია და ის ღმერთის ძიებასა და შინაგან გამოფხიზლებას ეთმობა. მეორე ნაწილი აერთიანებს ლექსებს ადამიანური სევდისა და მარტოობის შესახებ. მესამე ნაწილი კი, ავტორის ფესვებს - ხევსურეთს ეძღვნება. ეს წიგნი არ იძლევა მზა პასუხებს და არც რაიმეს გასწავლით. „ქოფაკის თანავარსკვლავედი""უფრო მეტად იმ მტკივნეული კითხვების კრებულია, რომლებსაც საკუთარ თავს ვუსვამთ, როცა სრულიად მარტო ვრჩებით.