თუ ვენდე ნაბიჯს, მინანია არასდროს მოსვლა... ის აუხსნელი შთაგონება, როგორც დუენდე, გადმოდიოდა აღუვლენელ შენდამი ლოცვად, მეკეთა მთავარი ყურსასმენი და გულს ვუსმენდი... ვაი რომ სიტყვა არ მთელება იქ, სადაც გაწყდა, რომ გადაწყდი, ალბათ ბედის უკან ნასკვია. მხევლობა პირველ სიყვარულის თუ ამას და...

მარადის მერქვას დედოფალი უკანასკენი!