ორი ქვეყანა — საქართველო და საფრანგეთი. ორი გმირი — მარია და კრისტო. ორი „უცხო“ და ორი ამბავი იქ, სადაც ცხოვრება წინააღმდეგობაა, სიყვარული კვდება, ძალადობა ნორმად იქცევა და თავისუფლებას გაქცევით მოიპოვებ. რომანი მოგვითხრობს ადამიანებზე, რომლებიც ყოველდღე ებრძვიან ყოფის სიმძიმეს და, სიზიფესავით, კვლავ და კვლავ მიაგორებენ ცხოვრების ლოდს მთის წვერისკენ. ალბერ კამიუს პერსონაჟების მსგავსად, აბსურდულ სამყაროში მათთვის მხოლოდ ერთი არჩევანი არსებობს — არ დანებდნენ და მაინც აიტანონ ძირს დაგორებული ლოდი არსებობის მთაზე.