"ბექა ახალაიას ამ კრებულში უფრო სისტემურ სახეს იძენს წინა კრებულში ფორმირებული, თანამედროვე ქართული პოეზიის ვერსიფიკაციულად გაფართოების საკითხი, რომელიც ლექსის სამივე ტიპს – კონვენციურ ლექსს, ვერლიბრს და ვერბლანს – მოიცავს. კრებულში ისმის მხოლოდ და მხოლოდ საავტორო მეტრული და რიტმული ექოები, რაც ...