ალეკო ცქიტიშვილის ლექსებში, მიზეზთა გამო, პირდაპირაა ტრაგიზმი, მაგრამ ის არაა მყვირალა და ექსპრესიული, არამედ – ჩუმი და ფიქრში გადასული. და საერთოდ, მისი პოეზია მუდამ ასეთია – მაშინაც, როცა ტრაგიზმის გარეშეა. ეს მისი ხმაა, ბუნებრივიდან პოეტურში ტრანსფორმირებული. ალეკო, როცა პუბლიკის წინაშე